ماده 522 قانون آئین دادرسی مدنی:
«در دعاویی که موضوع آن دین و از نوع وجه رایج بوده و با مطالبه داین و تمکن مدیون، مدیون امتناع از پرداخت نموده، در صورت تغییر فاحش شاخص قیمت سالانه از زمان سررسید تا هنگام پرداخت و پس از مطالبه طلبکار، دادگاه *با رعایت تناسب تغییر شاخص سالانه* که توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران تعیین میگردد محاسبه و مورد حکم قرار خواهد داد مگر اینکه طرفین به نحو دیگری مصالحه نمایند.»
ادامه مطلب ...
اصل چهارم قانون اساسی مقرر داشته:
«کلیه قوانین و مقررات مدنی، جزایی، مالی، اقتصادی، اداری، فرهنگی، نظامی، سیاسی و غیر اینها باید بر اساس موازین اسلامی باشد.
این اصل بر اطلاق یا عموم همه اصول قانون اساسی و قوانین و مقررات دیگر حاکم است و تشخیص این امر بر عهده فقهای شورای نگهبان است.»
باید دانست که نهاد نظارتی برای انطباق مصوبات مجلس شورای اسلامی(شورای نگهبان) دارای سابقهای بسیار دیرینه در شالوده قانونگذاری کشور ایران است و نباید آن را محصول انقلاب اسلامی دانست!
ادامه مطلب ...
در حال حاضر معادلسازی و تبدیل رهن به اجاره ملاک مطالبه مالیات نیست.
سیم کارت، اکنون و در نظام حقوقی نوین، عملا ابزار احراز هویت مالک و معرف امضای الکترونیک اوست.
با اینکه بند «ذ» ماده ۸۵ قانون برنامه هفتم پیشرفت، نگاه پیشگیرانه عمومی، برای جلوگیری از سواستفاده از سیم کارت و ارتکاب جرائم دارد، اما به نظر میرسد با توجه به ماده ۶۵۶ قانون آئین دادرسی کیفری، در راستای «تمهیدات امنیتی مطمئن برای حفظ اعتبار و انکارناپذیری امضای الکترونیکی»، باید راهکاری برای پیشگیری از امضای الکترونیک اشخاص زندانی، متوفیان، اتباع بیگانه و شرکتهای منحله توسط کسانی که به سیم کارت دسترسی دارند، فراهم آید.
با این اوصاف، آیا بند «ذ» ماده ۸۵ قانون برنامه ویشرفت، میتواند در این جهت نیز به سود دارنده سیم کارت استفاده شود تا از امضای وکالتنامه ها یا اسناد تعهدآور در غیاب وی جلوگیری شود؟
دیدگاه شما چیست؟