پشتیبانِ بی پناه!

- در التهابِ ستاندنِ حق موکل، سلامت جسم و روان خود را فدا می‌کند.

- سرانگشت او، سرنخِ کلافِ سردرگم پرونده ها که زندگی موکل را تحمل ناپذیر ساخته، باز می‌کند.

- شکیبایی، وقار و کاردانی، پیشه اوست. پاسخگویی به پرسش‌های گوناگون موکل و خاندان و دوستان و آشنایان و متقاعد کردن این و آن، تعهد و وظیفه شبانه روزی او به شمار می‌رود. 

- درشت گویی را -از هر که در مقابل اوست- همراه با بحث و جدل ناموجه تاب می‌آورد، زیرا برای رسیدن به هدف والای نیل به عدالت، راه دیگری نیست.

- نوشتن دفاعیه و دادخواست و شکایت، با دقیق‌ترین شکل ممکن و مراقبت از اوقات رسیدگی، انتظار همیشگی از اوست. 

- باید شوون حرفه‌ای وکالت  را پاس داشته و از شکستن آن-که در هاله‌ای از ابهام و تعیین مصادیق است و از پارک دوبله تا هر رفتار دیگر را در برمی‌گیرد- بپرهیزد.

- ایفای تعهدات مالی و مالیاتی و... نباید به تاخیر افتد.

- باید‌‌‌‌..... نباید..... باید.... نباید....

- البته که به شریف‌ترین نحو ممکن، با گذاشتن جان و عمر و سلامتی خویش، در راه نیل به عدالت و حق، باید همانند هر فرد شاغل، پیشرفت کند و آینده خود و خانواده را تامین و یا لااقل وضع موجود ناپایدار را نگه دارد.

- ناگهان، بدبینی اجتماعی -که از هر گوشه در آن دمیده می‌شود- دیگِ خشمِ فروخورده‌ی ناکامان دادرسی را به جوش می‌آورد. دیوِ پلیدِ انتقام، دست خود را بر دسته‌ی دشنه و ماشه‌ی تفنگ می‌برد و....تمام!

- با صدمه یا خاموشی یکی، همهمه برپا می‌شود که چرا این شد؟ چه باید کرد؟ 

- از ندانستن چاره، انگشت اتهام به سوی همکاران می‌چرخد و متهم می‌شوند که همت و حمیت لازم در باره منافع صنفی را ندارند، بدون اینکه روشن شود وظیفه دیگران چیست.

- آیا گنجاندن اسپری فلفل و پنجه بوکس، در لابلای کتاب قانون و پرونده‌هایی که نوید امنیت و عدالت و نفی خشونت می‌دهند کارساز است؟

- با این خشم سوزنده جان وکلا، باید چگونه برخورد کرد؟ رفتار مناسب و پسندیده و بازدارنده، در کجا اندیشیده و مهیا شده و چه کسانی مسوول هستند؟

- نقش آموزشهای فراگیر عمومی و رسانه ها چیست؟ 

- #وکیل، پیش از هر چیز، آماج صدمات دردناک ناشی از بدآموزی اجتماعی است. همان که، به هر که، اجازه می‌دهد با هر وسیله، او را از سر راه بردارد... بردارد تا زبانِ سرخ  و سرِ سبز و منطقِ استوار و علم و تحقیق را روبروی خود نبیند و  بال دیگر فرشته عدالت را، همراه با کاردانی و علم و تجربه و تحقیق از کار اندازد.

- تباه‌نگری به وکیل و ساختن چهره منفی از او باید رخت بربندد. 

- او، به عنوان شهروندِ مسوولیت پذیر و کارآمد و سودمند در پیکره اجتماعی، به مردم شناسانده شود، آن چنانکه در کشورهای عربی، او را "محامی" می‌نامند، یعنی پشتیبان حق و عدالت.

      علی حسن‌پور مافی

   وکیل پایه یک دادگستری

۱۴۰۳/۷/۲۸

https://t.me/vanevesht